Newspaper 'Politis' (Greek)

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ Α.Θ.Μ. ΤΟΥ ΠΑΠΑ & ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ & ΠΑΣΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ Κ.Κ. ΠΕΤΡΟΥ Ζ΄ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ‘Ο ΠΟΛΙΤΗΣ’

Ε. «Πατριαρχείον της Μεγάλης Πόλεως Αλεξανδρείας» είναι το τίτλος του αφιερωματικού έργου που θα παρουσιάσετε την Δευτέρα στο Πολιτιστικό Ίδρυμα της Τραπέζης Κύπρου. Ποιοι οι λόγοι που σας οδήγησαν σ' αυτή την έκδοση και ποιοι οι σκοποί του έργου.

Α. Παλαίφατον και ιστορικό το Πατριαρχείο μας. Ιδρύθηκε το 40 μ.Χ. από τον Ευαγγελιστή Μάρκο και ανέδειξε μεγάλες μορφές της Οικουμενικής Ορθοδοξίας, οι οποίες κατευθύνουν μέχρι σήμερα τις σκέψεις και τις αντιλήψεις του σύγχρονου χριστιανικού κόσμου. Ιστορία δυο χιλιάδων χρόνων.  Μέσα από την έρημο της Νιτρίας και της Θηβαίδας γεννήθηκε ο Μοναχισμός και μέσα από τους κύκλους της Αλεξανδρινής Εκκλησίας μεγαλούργησε ο Ελληνισμός της Αιγύπτου. Βαριά η παρακαταθήκη και μεγάλη η κληρονομιά. Έχουμε χρέος να διαφυλάξουμε την ιστορική αυτήν παρακαταθήκη και κληρονομιά μας και την παραδώσουμε στις επερχόμενες γενεές και είμαι σίγουρος πως ο πολύτιμος αυτός τόμος θα προσφέρει θετικές υπηρεσίες στο ευρύ κοινό και θα σφραγίσει την ιστορία και την παρουσία της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού τόσο στην Αίγυπτο όσο και σε ολόκληρη την Αφρική.

 

Ε. Ποιμαίνετε μια ήπειρο μεγάλη σε έκταση και πολυάριθμη σε ανθρώπους. Ποια είναι η παρουσία της Ορθοδοξίας σήμερα σ' αυτήν και πως μπορεί η Κύπρος να συμβάλει στις προσπάθειες σας;

Α. Η παρουσία της Ορθοδοξίας είναι ζωντανή και ο Χριστιανισμός  μας έχει διαδοθεί  σε όλα τα μέρη της Αφρικανικής ηπείρου από την Αίγυπτο μέχρι την Νότιο Αφρική και από την Αιθιοπία μέχρι τη Δυτική Αφρική, όμως χρειάζεται ακόμη πολλή δουλειά.  Κάποτε το Πατριαρχείο είχε τόσους πολλούς κληρικούς που βοηθούσε  και τις Εκκλησίες της Ελλάδος και της Κύπρου. Σήμερα όμως, λόγω της συρρίκνωσης του Ελληνισμού, δυσκολευόμαστε να βρούμε  στελέχη που να διακρίνονται για την πίστη προς στο Θεό και την αγάπη τους στη διακονία προς τον συνάνθρωπό τους. Μακάρι να βρεθούν άνθρωποι ικανοί έτοιμοι να θυσιάσουν τα πάντα γιά την διάδοση της Ορθοδόξου Πίστεως μας σε ανθρώπους που ακόμη δεν γνωρίζουν τον Χριστό. Δεν είναι όμως απαραίτητο να είναι κάποιος κληρικός γιά να βοηθήσει το πατριαρχείο μας. Υπάρχουν πολλοί άλλοι τρόποι. Εχουμε τις υιοθεσίες, τις βαφτίσεις, την συγκέντρωση φαρμάκων και τόσα άλλα. Ένα εμβόλιο, γιά παράδειγμα,  γιά την Μαλάρια στην Κύπρο δεν στοιχίζει τίποτα, γιά τα παιδιά της Αφρικής όμως είναι διαβατήριο ζωής, γιατί χωρίς αυτό είναι καταδικασμένα να πεθάνουν. Απευθύνουμε έκκληση λοιπόν σε κληρικούς, μοναχές, ιατρούς, νοσοκόμες και σε όσους πιστεύουν πως μπορούν να συμβάλουν στο έργο του εκχριστιανισμού των φτωχών αυτών Αφρικανών αδελφών, να έρθουν κοντά μας και να πάρουν μέρος στον σκληρό αλλά υπέροχο αυτό αγώνα.

 

Ε. Ποια είναι η κύρια αιτία που κάτοικοι της μαύρης Ηπείρου ακολουθούν την Ορθοδοξία και όχι μια άλλη χριστιανική ομολογία;

Α. Οι Αφρικανοί βλέπουν την Ορθοδοξία με την ευγένεια της ψυχής τους. Ξέρουν πως δεν είμαστε κατακτητές, ξέρουν πως δεν τους ζητούμε τίποτα, αντιθέτως προσπαθούμε να τους βοηθήσουμε πνευματικά και υλικά. Η Ορθοδοξία ταιριάζει στον Αφρικανό. Γι’αυτούς είναι η γνήσια θρησκεία που τους πλησιάζει και τους αγκαλιάζει, όχι γιατί ζητάει κάτι από αυτούς, αλλά επειδή τους προσφέρει την Αλήθεια του Θεού. Για τους ανθρώπους αυτούς, η αλήθεια του Θεού δεν είναι μόνο ο Λόγος του θεού, είναι η βοήθεια που τους δίνουμε γιά επιβίωση. Κτίζουμε σχολεία, νοσοκομεία, τους διδάσκουμε το πώς θα αναπτύξουν την κτηνοτροφία και τη συστηματική καλλιέργεια της γης ώστε σιγά σιγά να μπορέσουν να ανεξαρτητοποιηθούν οικονομικά. Όλα αυτά τα καταλαβαίνει ο Αφρικανός και γι’αυτό μας σέβεται και μας εκτιμά.

 

Ε. Οι στερήσεις, η πείνα, οι αρρώστιες, οι πόλεμοι, είναι η εικόνα που έχουμε, κυρίως από τις τηλεοράσεις για την Αφρική. Αυτή είναι πράγματι η εικόνα ή υπάρχουν και άλλα ενδιαφέροντα, που θα μπορούσε κάποιος να αντικρίσει;

Α. Οι στερήσεις, η πείνα, οι αρρώστιες και οι πόλεμοι, ναι, είναι η πραγματική εικόνα, όμως όλα αυτά δεν τους λυγίζουν, απλώς έμαθαν να ζουν με αυτά τα προβλήματα, χωρίς να ξεχνούν την καταγωγή τους. Έχουν την κουλτούρα τους την οποία φροντίζουν να προβάλλουν σε κάθε ευκαιρία, έχουν το αγνό τους χαμόγελο που σε γεμίζει αισιοδοξία και βρίσκουν χαρά στα μικρά καθημερινά πράγματα που ο κάτοικος μιας καταναλωτικής κοινωνίας δεν μπορεί να νιώσει. Άλλες οι ανάγκες τους, άλλες οι προτεραιότητες τους. Χαίρονται με τον ήλιο, με το νερό και είναι αισιόδοξοι γιά το μέλλον τους. Γιά παράδειγμα, ένας Αφρικανός μπορεί να περπατήσει και δύο ώρες προκειμένου να έρθει στην Εκκλησία, και πολλές φορές μάλιστα υπό καταρρακτώδη βροχή και όταν φτάσει επιτέλους θα περιμένει λίγο να στεγνώσει και μετά να μπει μέσα. Και όταν πλησιάσει τον Επίσκοπο του, θα του προσφέρει ό,τι καλύτερο  έχει, δυό αυγά, λίγα φρούτα, από τα λίγα που έχουν και αυτοί, όμως τα προσφέρουν με όλη τους την αγάπη και με όλη την ευγένεια της ψυχής τους.

 

Ε. Υπάρχει ελπίδα, υπάρχει χαρά σ’  αυτούς τους ανθρώπους που εμείς βλέπουμε κυρίως με οίκτο;

Α. Ο Αφρικανός, διά μέσου των αιώνων, έχει υποφέρει πολύ, όμως ποτέ δεν χάνει την ελπίδα του, ποτέ δεν είναι απαισιόδοξος και ποτέ δεν παραιτείται από αυτό που κάνει. Οσο δύσκολο και αν είναι το παρόν, έχει όραμα και το όραμά του είναι ένα καλύτερο αύριο. Ο Αφρικανός δεν θέλει τον οίκτο, δεν μπορεί να καταλάβει τον οίκτο, αυτό που χρειάζεται είναι να τον αφήσουν ήσυχο να ζήσει και να αναπτυχθεί μέσα από την κουλτούρα του στη δική του γη.

 

Ε. Πως μπορεί κάποιος να ενταχθεί σε μια ιεραποστολική ομάδα, ή ακόμη να συνεισφέρει οικονομικά στις προσπάθειες σας;

Α. Οι προσευχές μας γιά όσους βοηθούν και μας στηρίζουν είναι ακατάπαυστες και ευγνώμονες. Όποιος αισθάνεται τα προβλήματα των συνανθρώπων του ως δικά του προβλήματα, μπορεί να βοηθήσει το Πατριαρχείο. Υπάρχει χώρος γιά όλους. Όλοι μπορούν να συνεισφέρουν είτε χρηματικά είτε ηθικά. Μπορούν γιά παράδειγμα το καλοκαίρι να βοηθούν στην ιεραποστολή, ή αν είναι επιστήμονες, μπορούν να βοηθήσουν στην αναδιοργάνωση που προσπαθούμε τώρα να κάνουμε στο κέντρο του Πατριαρχείου μας στην Αλεξάνδρεια. Όταν θέλει κάποιος, σίγουρα μπορεί να βοηθήσει, δεν είναι ανάγκη να γίνει ιεραπόστολος ή να έρθει στην Αφρική, μπορεί και από το σπίτι του αν θέλει να βοηθήσει. Οποιαδήποτε βοήθεια ή συνεισφορά στο ιεραποστολικό έργο του Πατριαρχείου μας μπορεί να αποσταλεί στην Ι. Αρχιεπισκοπή Κύπρου ή στην Ι. Μητρόπολη Κιτίου όπου ο Μητροπολίτης είναι ο εκπρόσωπος του Πατριάρχου στη Κύπρο.

 

Ε. Ποιες θα είναι οι σχέσεις Σας με τα άλλα Πατριαρχεία και τις Αυτοκέφαλες Εκκλησίες;

Α. Η κάθε Ορθόδοξος Εκκλησία είναι Αυτοκέφαλος και δεν  επιτρέπεται η επέμβαση από κάποια άλλη. Αυτό το σεβόμαστε όλοι με αποτέλεσμα οι σχέσεις μας να είναι σχέσεις ενότητας, αγάπης και καλής συνεργασίας στα θέματα που απασχολούν την ορθοδοξία.

 

Ε. Πως συμμετέχει το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας στους εορτασμούς για τα 2000 χρόνια από τη γέννηση του Χριστού;

Α. Το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας άρχισε τις εορταστικές εκδηλώσεις για τα 2000 χρόνια από τη Γέννηση του Χριστού, τον Νοέμβριο του 1999 όπου τελέσθηκε Πατριαρχική Θεία Λειτουργία με συμμετοχή όλων των Μητροπολιτών του Πατριαρχείου και του ποιμνίου μας της Αιγύπτου κι αντιπροσώπους ξένων δογμάτων, καθώς και με διάφορους ομιλητές. Επίσης το Πατριαρχείο μας συμμετέχει σε όλες τις θρησκευτικές εορταστικές εκδηλώσεις που γίνονται στις κατά τόπους Ορθόδοξες Εκκλησίες. Δι’ ημάς οι εορταστικές εκδηλώσεις θα κλείσουν τον Νοέμβριο του 2000 στο Πατριαρχείο μας στην Αίγυπτο όπου θα υπάρξουν ομιλίες και άλλες εκδηλώσεις με επίκεντρο πάντοτε την Πατριαρχική Θεία Λειτουργία . Σε όλες τις Μητροπόλεις της δικαιοδοσίας μας (δηλ. στην Αφρικανική Ήπειρο) άρχισαν εορταστικές εκδηλώσεις. Απόφαση δε της Συνόδου του Πατριαρχείου μας στα πλαίσια αυτών των εκδηλώσεων είναι να δώσουμε βαρύτητα στη συναντίληψη των πτωχών αδελφών μας.

 

Ε. Υπάρχει διάλογος με τους Κόπτες της Αιγύπτου και που βρίσκεται ο ευρύτερος διάλογος με τις άλλες χριστιανικές ομολογίες;

Α. Ο Θεολογικός διάλογος είναι ανοικτός γιά όλους εκείνους που επιδιώκουν να ασπαστούν την Αλήθεια. Η Ορθοδοξία δεν ψάχνει  να βρει την Αλήθεια, αλλά μαρτυρεί γιά την Αλήθεια που κατέχει από την Αποστολική εποχή. Το Αλεξανδρινό Πατριαρχείο στο πέρασμα των αιώνων έζησε δύσκολες καταστάσεις, υπέστη διωγμούς και όμως κράτησε ανόθευτη την Ορθοδοξία. Έτσι και εμείς σήμερα στον θρησκευτικό διάλογο θα μαρτυρούμε την ορθότητα των διδαγμάτων της πίστης μας χωρίς να θυσιάζουμε την αλήθεια προς χάριν κάποιας τυπικής αγάπης ή ψευδοενώσεως. Ο σκοπός των διαλόγων είναι να φέρουν ως καρπό την αποδοχή της όλης αλήθειας του Χριστιανικού πνεύματος. Αυτό τον σκοπό θα επιδιώκουμε στο διάλογο και στις σχέσεις μας κάτω πάντοτε από το πνεύμα της ειλικρινούς αγάπης και σεβασμού.

 

Ε. Η περίφημη Βιβλιοθήκη της Αλεξανδρείας ξαναγεννιέται. Εσείς είστε πρόεδρος της επιτροπής που ανέλαβε την προσπάθεια. Που βρίσκεται το όλο θέμα;

Α. Ως Πατριαρχείο Αλεξανδρείας αλλά και προσωπικά, πάντοτε  ενδιαφερόμαστε και πάντοτε θα ανησυχούμε γιά τον πολιτισμό. Η περίφημη βιβλιοθήκη της Αλεξανδρείας ξαναγεννιέται με σκοπό να επανεύρει την παλιά της δόξα μαζεύοντας στο χώρο της βιβλία απ’ όλο τον κόσμο και κυρίως παλιές εκδόσεις. Είμαι πρόεδρος σε μια Επιτροπή στην Ελλάδα που συμπαρίσταται στο έργο της βιβλιοθήκης.

 

Ε.      Είστε και εσείς πρόσφυγας από την κατεχόμενη Κύπρο. Πως συμβάλλετε στην προσπάθεια για επίλυση του Κυπριακού και ποιο το δικό σας όραμα για ειρήνη στην Κύπρο;

Α. Και ως Κύπριος και ως πρόσφυγας θλίβομαι που η πατρίδα μου, μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου-που κανείς δεν περίμενε ποτέ να πέσει- είναι ακόμη μοιρασμένη και μου στερούν το ανθρώπινο δικαίωμα να πάω στο χωριό μου και στους τάφους των προγόνων μου. Ως Προκαθήμενος της Αλεξανδρινής Εκκλησίας κάνω το καθήκον μου απέναντι της Κύπρου διότι όπου και αν βρίσκομαι μιλώ γιά το πρόβλημα της και καλώ τους ιθύνοντες των κρατών να συμβάλουν στην επίλυσή του προβλήματος της. Είναι χρέος κάθε ανθρώπου να υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και την εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας του.

 

Ε. Τι μήνυμα έχετε να στείλετε στους αναγνώστες του ΠΟΛΙΤΗ;

Α. Οι αδελφοί Κύπριοι πρέπει να ζουν πάντοτε με την πίστη στο θεό και την ελπίδα πως σύντομα το πρόβλημα τους θα βρει την επίλυση του μέσα στο πλαίσιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η πίστη αυτή θα τους δίνει δύναμη και κουράγιο μέχρις ότου έρθει η ημέρα εκείνη που θα κτυπήσουν χαρμόσυνα οι καμπάνες των κατεχομένων Εκκλησιών μας.