Magazine 'Orthodoxia' (Greek)

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ Α.Θ.Μ. ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ Κ.Κ. ΠΕΤΡΟΥ Ζ’ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ 'ORTHODOXIA' ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ  ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΠΟΛΩΝΙΑΣ

 

Ε. Σήμερα το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας αριθμεί περί τους 350.000.- πιστούς από τους οποίους 20 χιλιάδες ζουν στην Αίγυπτο και 2 χιλιάδες είναι Έλληνες. Η πλειοψηφία των πιστών δεν προέρχεται από ιστορικές επαρχίες αλλά από χώρες της υποσαχαρικής. Μπορείτε να μας παρουσιάσετε το ιεραποστολικό έργο του Πατριαρχείου και τα αποτελέσματά του στην Αφρική;

Α. Το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής σήμερα αριθμεί περί τα 2 εκατομμύρια πιστούς από τους οποίους 25 χιλιάδες ζουν στην Αίγυπτο. Οι Ελληνικής καταγωγής είναι σε όλη τη δικαιοδοσία μας περί τις 300.000. Η Ιεραποστολή είναι μέσα στη φύση της Εκκλησίας. Αυτήν την ιεραποστολή ασκούμε κι εμείς ως Ορθόδοξο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής ακολουθώντας τα λόγια του Κυρίου ‘κηρύξατε το Ευαγγέλιον πάση τη κτίσει…’ Οι  ψυχές  των Αφρικανών αδελφών είναι πρόσφορες και έτοιμες να δεχτούν το λόγον της Αυτού αληθείας, σε μας  εναπόκειται η ευθύνη της σποράς. Τα λειτουργικά βιβλία μας εκτυπώνονται στις κατά τόπους Μητροπόλεις του Αλεξανδρινού Θρόνου και στην Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος. Γλώσσες εκτός της Ελληνικής είναι η Αγγλική, Γαλλική, Αραβική και οι τοπικοί διάλεκτοι των Αφρικανών πιστών μας. Ο σκοπός του Ιεροποστολικού μας έργου δεν είναι μόνο η διάδοση του Λόγου του Θεού στον Αφρικανό αδελφό μας, αλλά και στην προαγωγή και ανύψωσή του στον πολιτισμό της εποχής μας.  Ιδρύονται σχολεία, νοσοκομεία, ορφανοτροφεία, μοιράζονται τρόφιμα και συσσίτια.  Διδάσκονται το πώς θα αναπτύξουν την κτηνοτροφία και το πώς θα καλλιεργήσουν συστηματικά τη γη τους, ούτως ώστε σιγά σιγά να ανεξαρτοποιηθούν οικονομικά.

 

Ε. Τα άλλα χριστιανικά δόγματα ή θρησκείες εναντιώθηκαν στην ίδρυση καινούργιων Ορθοδόξων επαρχιών;

Α. Όχι, ποτέ. Οι σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας και των άλλων χριστιανικών δογμάτων καθώς και θρησκειών στον Αφρικανικό χώρο ήταν πάντα σχέσεις αγάπης, συνεργασίας και αλληλοκατανόησης.   

 

Ε. Περιγράψτε τις σχέσεις μεταξύ των έγχρωμων πιστών και των λευκών Ιεραρχών αφού μόνο 2 Αφρικανοί Ιεράρχες υπάρχουν και περισσότεροι από 100 Αφρικανοί ιερείς).

Α. Οι Αφρικανοί Ορθόδοξοι πιστοί μας αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος του ποιμνίου του Πατριαρχείου μας. Είναι και νιώθουν παιδιά μας. Ανέρχονται σε δύο εκατομμύρια περίπου, με οργανωμένες κοινότητες, με Ιερούς Ναούς όπου διακονούν 400 Αφρικανοί κληρικοί και δίνουν τη δική τους μαρτυρία με συνέπεια πίστεως και ευθύνης. Δεν δίστασα και δεν θα διστάσω να χειροτονώ ιθαγενείς που είναι κατά πάντα άξιοι του μεγίστου βαθμού της Ιερωσύνης.  Ποιος ο λόγος εξ άλλου να διστάσω.  Οι Άγιοι Απόστολοι όπου πήγαιναν διάλεγαν τους πιο άξιους συνεργάτες τους, τους χειροτονούσαν και τους καταστούσαν επισκόπους και πρεσβυτέρους “κατά πόλεις” (Τιτ. 1:5). Το έργο του ευαγγελισμού κατ’ αυτό τον τρόπο συνεχιζόταν από ντόπιους, οι οποίοι είχαν και περισσότερη επιρροή στους συμπατριώτες τους παρά τους αγνώστους. Δεν έχει σημασία το χρώμα ή η καταγωγή του πιστού. Σημασία έχει να είναι κανείς σωστός Ορθόδοξος και να υπεραμύνεται της Ορθοδόξου Πίστεως. Η εκκλησιαστική μας ιστορία, εξ άλλου, μας διδάσκει, ότι οι Σέρβοι, οι Ρώσσοι, οι Βούλγαροι έγιναν Ορθόδοξοι από ιθαγενείς Ιεραποστόλους, που ήταν μαθητές μεγάλων Ελλήνων Πατέρων Ιεραποστόλων, όπως ο Κύριλλος και Μεθόδιος και τόσοι άλλοι. Ένας που φοβάται να ανοιχτεί, είναι καταδικασμένος στην απομόνωση και στον αφανισμό.  Το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο της Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής δεν φοβάται, αλλά προσέχει.  Τα βήματα θα γίνονται γοργά με προσοχή και σύνεση.

 

Ε. Το ιεραποστολικό έργο χρειάζεται βαθιά πίστη, αγάπη, επιδεξιότητα, σεβασμό στη τοπική κουλτούρα αλλά και υλική βοήθεια. Από που προέρχονται οι κυριότεροι υλικοί πόροι του Πατριαρχείου;

Α. Προέρχονται από την Εκκλησία της Ελλάδος και της Κύπρου, από την Αρχιεπισκοπή Φιλανδίας, την Αρχιεπισκοπή Αμερικής, την Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας, τις Κυβερνήσεις Ελλάδος και Κύπρου καθώς και από εισφορές ιδιωτών. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να βοηθήσει κανείς το ιεραποστολικό έργο του Πατριαρχείου μας. Έχουμε τις υιοθεσίες, τις βαφτίσεις, την συγκέντρωση φαρμάκων και τόσα άλλα. Ένα εμβόλιο, για παράδειγμα,  για την Μαλάρια στην Ευρώπη δεν στοιχίζει τίποτα, για τα παιδιά της Αφρικής όμως είναι διαβατήριο ζωής, γιατί χωρίς αυτό είναι καταδικασμένα να πεθάνουν. Απευθύνουμε έκκληση λοιπόν σε κληρικούς, μοναχές, ιατρούς, νοσοκόμες και σε όσους πιστεύουν πως μπορούν να συμβάλουν στο έργο του εκχριστιανισμού των φτωχών αυτών Αφρικανών αδελφών, να έρθουν κοντά μας και να πάρουν μέρος στον σκληρό αλλά υπέροχο αυτό αγώνα. Οι προσευχές μας για όσους βοηθούν και μας στηρίζουν είναι ακατάπαυστες και ευγνώμονες. Όποιος αισθάνεται τα προβλήματα των συνανθρώπων του ως δικά του προβλήματα, μπορεί να βοηθήσει το Πατριαρχείο. Υπάρχει χώρος για όλους. Όλοι μπορούν να συνεισφέρουν είτε χρηματικά είτε ηθικά. Μπορούν για παράδειγμα το καλοκαίρι να βοηθούν στην ιεραποστολή. Όταν θέλει κάποιος, σίγουρα μπορεί να βοηθήσει, δεν είναι ανάγκη να γίνει ιεραπόστολος ή να έρθει στην Αφρική, μπορεί και από το σπίτι του αν θέλει να βοηθήσει.

 

Ε. Πριν εκλεγείτε Πατριάρχης υπηρετήσατε σε άλλες θέσεις όπως Επισκόπου, Πατριαρχικού Επιτρόπου, Εξάρχου κλπ σε διάφορες Αφρικανικές χώρες. Μπορείτε να μοιραστείτε μαζί μας μερικές σπουδαίες εμπειρίες από την ιεραποστολική σας δράση; Τι απαιτείται για την επιτυχία του ιεραποστολικού έργου; Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του καλού ιεραποστόλου; Ποιος εκπαιδεύει τους ιεραποστόλους, που και πως προετοιμάζονται για την τόσο σπουδαία υπηρεσία που προσφέρουν;

Α. Μοναδικές οι εμπειρίες της προσφοράς. Όταν δίνεις για τον άλλο γεμίζεις από χαρά Χριστού. Για να γίνει το θαύμα του Ιεραποστολικού έργου χρειάζεται πολύ προσευχή και περίσκεψη. Ο ιεραπόστολος πρέπει να δώσει τη ψυχή του γι’ αυτό το τεράστιο έργο του Ευαγγελισμού των ψυχών. Προς τούτο και για την ανεύρεση κατάλληλων προσώπων με ζέοντα ιεραποστολικό ζήλο δεχόμαστε τη βοήθεια των αδελφών Εκκλησιών Ελλάδος, Κύπρου, Φιλανδίας, Αμερικής και Αυστραλίας και γιατί όχι και άλλων Εκκλησιών. Χρειαζόμαστε ικανά στελέχη, που να διακρίνονται για την πίστη τους προς το Θεό και την αγάπη τους στη διακονία προς τον συνάνθρωπό τους. Ο θερισμός πολύς οι εργάτες λίγοι, δίνει όμως ο Κύριος την χάρη Του και το έργο της ιεραποστολής προχωρά με διακριτικά βήματα ευθύνης για να δοξαστεί το Πανάγιο Όνομα του Θεού σε όλα τα έθνη.

 

Ε. Στην ενθρονιστήριο λόγο Σας δηλώσατε πως η ιεραποστολή δίνει ελπίδα στο Πατριαρχείο. Πως αντιλαμβάνεστε το μέλλον της Ορθοδοξίας σε όλη την ήπειρο;

Α. Η παρουσία της Ορθοδοξίας είναι ζωντανή και ο Χριστιανισμός  μας έχει διαδοθεί σε όλα τα μέρη της Αφρικανικής ηπείρου από την Αίγυπτο μέχρι την Νότιο Αφρική και από την Αιθιοπία μέχρι τη Δυτική Αφρική, όμως χρειάζεται ακόμη πολλή δουλειά. Ο Αφρικανός, διά μέσου των αιώνων, έχει υποφέρει πολύ, όμως ποτέ δεν χάνει την ελπίδα του, ποτέ δεν είναι απαισιόδοξος και ποτέ δεν παραιτείται από αυτό που κάνει. Όσο δύσκολο και αν είναι το παρόν, έχει όραμα και το όραμά του είναι ένα καλύτερο αύριο. Ο Αφρικανός δεν θέλει τον οίκτο, δεν μπορεί να καταλάβει τον οίκτο, αυτό που χρειάζεται είναι να τον αφήσουν ήσυχο να ζήσει και να αναπτυχθεί μέσα από την κουλτούρα του στη δική του γη. Οι Αφρικανοί βλέπουν την Ορθοδοξία με την απλότητα της ευγενικής τους ψυχής.  Είναι απλοί, αλλά πλούσιοι σε ειλικρινά συναισθήματα αγάπης και καλοσύνης.  Γι’ αυτό και όταν τους πλησιάζουν οι Ορθόδοξοι Κληρικοί, και όταν οι ίδιοι το θελήσουν, αποδέχονται χωρίς ενδοιασμούς την Πίστη των Αποστόλων.  Η Ορθοδοξία γι’ αυτούς είναι η γνήσια θρησκεία, που τους πλησιάζει και τους αγκαλιάζει, όχι γιατί ζητά κάτι απ’ αυτούς, αλλά διότι τους προσφέρει την Αλήθεια του Θεού. Η Ορθοδοξία ταιριάζει στον Αφρικανό. Γι’ αυτούς είναι η γνήσια θρησκεία που τους πλησιάζει και τους αγκαλιάζει, όχι γιατί ζητάει κάτι από αυτούς, αλλά επειδή τους προσφέρει την Αλήθεια του Θεού. Αυτό το καταλαβαίνει ο Αφρικανός και γι’αυτό μας σέβεται και μας εκτιμά. Οι στερήσεις, η πείνα, οι αρρώστιες και οι πόλεμοι, είναι η πραγματική εικόνα, όμως όλα αυτά δεν τους λυγίζουν, απλώς έμαθαν να ζουν με αυτά τα προβλήματα, χωρίς να ξεχνούν την καταγωγή τους. Έχουν την κουλτούρα τους την οποία φροντίζουν να προβάλλουν σε κάθε ευκαιρία, έχουν το αγνό τους χαμόγελο που σε γεμίζει αισιοδοξία και βρίσκουν χαρά στα μικρά καθημερινά πράγματα που ο κάτοικος μιας καταναλωτικής κοινωνίας δεν μπορεί να νιώσει. Άλλες οι ανάγκες τους, άλλες οι προτεραιότητες τους. Χαίρονται με τον ήλιο, με το νερό και είναι αισιόδοξοι για το μέλλον τους. Γιά παράδειγμα, ένας Αφρικανός μπορεί να περπατήσει και δύο ώρες προκειμένου να έρθει στην Εκκλησία, και πολλές φορές μάλιστα υπό καταρρακτώδη βροχή και όταν φτάσει επιτέλους θα περιμένει λίγο να στεγνώσει και μετά να μπει μέσα. Και όταν πλησιάσει τον Επίσκοπο του, θα του προσφέρει ό,τι καλύτερο  έχει, δυο αυγά, λίγα φρούτα, από τα λίγα που έχουν και αυτοί, όμως τα προσφέρουν με όλη τους την αγάπη και με όλη την ευγένεια της ψυχής τους

 

Ε. Το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας έχει μεγάλη και πλούσια ιστορία και μέσα από αγώνες έκτισε το μέλλον του. Πως περιγράφετε τις σχέσεις του Πατριαρχείου με την Κοπτική Εκκλησία που στο παρελθόν αποτελούσε τμήμα του Πατριαρχείου;

Α. Μέχρι σήμερα οι σχέσεις του Πατριαρχείου μας με τη Κοπτική Εκκλησία είναι πολύ καλές. Είμαστε δύο Εκκλησίες πολύ κοντά η μια προς την άλλη, με πολλά κοινά που συμβιώνουμε στον ίδιο χώρο. Ο Θεολογικός διάλογος που ξεκίνησε εδώ και μερικά χρόνια συνεχίζεται και είναι ανοικτός για όλους εκείνους που επιδιώκουν να ασπαστούν την Αλήθεια. Η Ορθοδοξία δεν ψάχνει να βρει την Αλήθεια, αλλά μαρτυρεί για την Αλήθεια που κατέχει από την Αποστολική εποχή. Το Αλεξανδρινό Πατριαρχείο στο πέρασμα των αιώνων έζησε δύσκολες καταστάσεις, υπέστη διωγμούς και όμως κράτησε ανόθευτη την Ορθοδοξία. Έτσι και εμείς σήμερα στον θρησκευτικό διάλογο είτε με τους Κόπτες, είτε με άλλους ετερόδοξους χριστιανούς θα μαρτυρούμε την ορθότητα των διδαγμάτων της πίστης μας χωρίς να θυσιάζουμε την αλήθεια προς χάριν κάποιας τυπικής αγάπης ή ψευδοενώσεως. Ο σκοπός των διαλόγων είναι να φέρουν ως καρπό την αποδοχή της όλης αλήθειας του Χριστιανικού πνεύματος. Αυτό τον σκοπό θα επιδιώκουμε στο διάλογο και στις σχέσεις μας κάτω πάντοτε από το πνεύμα της ειλικρινούς αγάπης και σεβασμού.

 

Ε. Οι Μουσουλμάνοι για χρόνια τώρα αντιμετωπίζουν τους χριστιανούς με ανεκτικότητα στις χώρες που συμβιώνουν. Στην Αίγυπτο και στο Σουδάν ακούμε για διωγμούς εναντίον των Κοπτών και δυσκολίες στην άσκηση των λατρευτικών τους καθηκόντων. Ποιες οι σχέσεις μεταξύ του Πατριαρχείου και του Ισλάμ που είναι η πλειοψηφία στην Αίγυπτο;

Α. Μέσα στον Αραβικό χώρο η Εκκλησία επιβιώνει ειρηνικά και εν αγάπη μεταξύ των μελών της και με διάκριση ευθύνης απέναντι  στη θρησκευτική διαφορετικότητα του Ισλάμ. Ο διάλογος είναι ο πιο πρόσφορος και γόνιμος δρόμος επικοινωνίας. Εμείς στην Αίγυπτο αισθανόμαστε την προστασία των αρχών της. Οι Εκκλησίες μας είναι ανοικτές, τα καντήλια τους αναμμένα, λειτουργούνται και καθημερινά κτυπούν οι καμπάνες μας. Συμμετέχουμε ανενόχλητα στην μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας μας. Τα παιδιά μας γεννιούνται και μεγαλώνουν μαζί με τα παιδιά των μουσουλμάνων. Αισθάνονται αδέλφια. Ξέρουν όμως να σέβονται η μία θρησκεία την άλλη.   

 

Ε. Το Πατριαρχείο είναι γνωστό για την προσφορά του στην Ορθοδοξία (θεολογία, σχολές, φιλοσοφία, βιβλιοθήκες). Ήταν εύκολο να συντηρηθούν όλα αυτά; Ποια είναι η σημερινή κατάσταση;

Α. Παλαίφατο και ιστορικό το Πατριαρχείο μας. Ιδρύθηκε το 40 μ.Χ. από τον Ευαγγελιστή Μάρκο και ανέδειξε μεγάλες μορφές της Οικουμενικής Ορθοδοξίας, οι οποίες κατευθύνουν μέχρι σήμερα τις σκέψεις και τις αντιλήψεις του σύγχρονου χριστιανικού κόσμου. Ιστορία δυο χιλιάδων χρόνων.  Μέσα από την έρημο της Νιτρίας και της Θηβαίδας γεννήθηκε ο Μοναχισμός και μέσα από τους κύκλους της Αλεξανδρινής Εκκλησίας μεγαλούργησε ο Ελληνισμός της Αιγύπτου. Βαριά η παρακαταθήκη και μεγάλη η κληρονομιά. Έχουμε χρέος να διαφυλάξουμε την ιστορική αυτήν παρακαταθήκη και κληρονομιά μας και να την παραδώσουμε στις επερχόμενες γενεές.  Τα τελευταία τέσσερα χρόνια δίνουμε μεγάλο βάρος στη συντήρηση, ανακαίνιση και αναστήλωση τόσο του Πατριαρχικού Μεγάρου όσο και των Εκκλησιών μας, των Μουσείων μας, της Βιβλιοθήκης μας, τη συντήρηση των σπανίων χειρογράφων που την κοσμούν, την έκδοση ειδικών τόμων κλπ προσπαθούμε να διατηρήσουμε όλα αυτά που κληρονομήσαμε από τους προγόνους μας. Είμαι σίγουρος πως όλα αυτά θα προσφέρουν θετικές υπηρεσίες στο ευρύ κοινό και θα σφραγίσουν την ιστορία και την παρουσία της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού τόσο στην Αίγυπτο όσο και σε ολόκληρη την Αφρική 

 

Ε. Ποια είναι τα πιο σημαντικά αντικείμενα του Μουσείου και της Βιβλιοθήκης του Πατριαρχείου; (από πνευματική και καλλιτεχνική άποψη).

Α. Η περίφημη Βιβλιοθήκη του Πατριαρχείου μας αριθμεί περί τα 600 χειρόγραφα που αρχίζουν από τον 10ου αιώνα καθώς και τουλάχιστον 3.500 σπάνιες εκδόσεις. Στο δε Μουσείο τόσο του Πατριαρχείου όσο και της Ιεράς Μονής του Αγίου Γεωργίου Παλαιού Καίρου εκθέτονται παλαιές εικόνες, άμφια, λειτουργικά σκεύη και άλλα εκκλησιαστικά κειμήλια που είναι αξιόλογα τόσο από ιστορικής απόψεως όσο και για τη προσφορά τους στη πνευματική ανάπτυξη και καρποφορία της Ορθοδοξίας στην Αφρική μέσα από το πέρασμα των αιώνων.       

 

Ε. Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε διενέξεις στο εσωτερικό της Ορθόδοξης Εκκλησίας (Εσθονία, Ουκρανία κλπ). Απειλείται η ενότητά της. Με ποιο τρόπο οι κατά τόπους Ορθόδοξες Εκκλησίες μπορούν να επιλύσουν αυτά τα προβλήματα

Α. Η κάθε Ορθόδοξος Εκκλησία είναι Αυτοκέφαλος και δεν  επιτρέπεται η επέμβαση στις εσωτερικές της υποθέσεις από κάποια άλλη Εκκλησία. Αυτό το σεβόμαστε όλοι με αποτέλεσμα οι σχέσεις μας να είναι σχέσεις ενότητας, αγάπης και καλής συνεργασίας στα θέματα που απασχολούν την Ορθοδοξία.

Παρά ταύτα μερικές φορές παρουσιάζονται μερικά μικροπροβλήματα μεταξύ των Εκκλησιών. Όλα μπορούν να λυθούν με τον ειλικρινή διάλογο. Με τον διάλογο της αγάπης του Χριστού. Η Ορθόδοξη Εκκλησία σήμερα πρέπει να είναι ενωμένη περισσότερο από ποτέ άλλοτε στο παρελθόν για να μπορεί έτσι να πραγματοποιεί προσεκτικά και διακριτικά, σταθερά βήματα προσέγγισης ανθρώπων που πεινούν και διψούν για το Θεό και θέλουν να γευτούν τους καρπούς του Μηνύματος του Χριστού για περισσότερη ελευθερία, αλήθεια, πίστη και αγάπη.

 

Ε. Σαν ένας από τους παραδοσιακούς Ορθόδοξους ηγέτες, πως αντιλαμβάνεστε τη θέση Σας στο σύγχρονο κόσμο;

Α. Ευχαριστώ τον Άγιο μας Θεό, που η Χάρις Του με αξίωσε να είμαι ο Προκαθήμενος του Παλαιφάτου Πατριαρχείου της Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής. Η θέση μου ως Προκαθημένου ενός Πρεσβυγενούς Πατριαρχείου, ως και ο προσωπικός μου χαρακτήρας μου επιβάλλουν την ανάληψη πρωταγωνιστικού ρόλου σ’ όλους τους τομείς της Ορθόδοξης μας Εκκλησίας, που δεν περιορίζονται σε θέματα Θεολογικά,  αλλά και σε θέματα κοινωνικά που αγγίζουν όλες τις πτυχές της ανθρώπινης ζωής και ύπαρξης. Η καρδιά μου πλημμυρίζει από πόνο και λύπη, όταν ακούω πολέμους, επαναστάσεις, εμφυλίους κατασπαραγμούς και ακαταστασίες πολιτικές, που βλάπτουν γενικά τον άνθρωπο.  Η φωνή της Ορθόδοξης Εκκλησίας, η φωνή του Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής θα είναι φωνή βροντερή, που θα φωνάζει: “Ειρήνη και Αγάπη”. Στον κόσμο αυτόν έχομε πολλά να πραγματοποιήσουμε όλοι οι Λαοί, και ιδίως οι Ορθόδοξοι Λαοί της Οικουμένης.  Πρέπει να βλέπουμε προς το μέλλον, να στοχεύουμε για το μέλλον και να επιβληθούμε στο μέλλον με τις Χριστιανικές Αρχές του Χριστού. Η ενότητα της Πίστης, τα κοινωνικά προβλήματα και η ειρήνη στον κόσμο εξαρτώνται από την δική μας στάση, συμπεριφορά και βίωση των Διδαγμάτων του Χριστού. Εάν υπάρχουν πόλεμοι, εάν επαναστατούν οι Λαοί, εάν υπάρχει δυστυχία στον κόσμο δεν φταίει ο Χριστός ή ο Χριστιανισμός, αλλά ο ίδιος ο άνθρωπος που δεν θέλησε να εφαρμόσει και να βιώσει την Ορθοδοξία μέσα στην προσωπική του ζωή. Στο χώρο της Ορθόδοξης σκέψης θα μπορέσει ο άνθρωπος να βρει όλες τις λύσεις στα κοινωνικά του προβλήματα, αρκεί να τις ενστερνιστεί ο ίδιος και να του γίνονται καθημερινά βιώματα.  Το λέω αυτό, γιατί η Ορθοδοξία δεν είναι Φιλοσοφία, αλλά είναι Ζωή.  Πράξη και Θεωρία.  Όταν βιώνουμε το πνεύμα της Ορθοδοξίας, τότε λύνονται πολλά προβλήματα της ζωής. Το Ορθόδοξο Πατριαρχείο της Αλεξάνδρειας, το έχω χαρακτηρίσει, και πολλές φορές το τονίζω αυτό, ότι είναι το Πατριαρχείο των φτωχών Λαών της γης.  Διακονεί τους Λαούς της Μαύρης Ηπείρου με πολλή αγάπη και ειλικρίνεια, χωρίς οπισθοβουλίες και υλιστικές εκμεταλλεύσεις.  Μαρτυρεί τον θείο λόγο στο συνάνθρωπό μας, άσχετα από το χρώμα, τη  γλώσσα ή τη φυλή του. Η παρουσία της Ορθοδοξίας στη Μαύρη Ήπειρο είναι ζωντανή, αλλά χρειάζεται δουλειά, και μάλιστα πολύ δουλειά. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε, ότι η Ορθοδοξία, σαν Εκκλησία,  κινείται και πρέπει να κινείται με τις απαιτήσεις των καιρών κάθε εποχής.  Δεν είναι στατική.  Δεν πρέπει να ζούμε μέσα στο γλυκό όνειρο μιας ένδοξης παρελθοντολογίας, αλλά πρέπει να συνειδητοποιήσουμε τις ευθύνες μας απέναντι στο συνάνθρωπό μας και να προχωρούμε στην κατάκτηση του μέλλοντος.

 

Ε. Θέλετε να περάσετε κάποιο μήνυμα σε όλους τους Ορθόδοξους πιστούς της Πολωνίας;           

Α. Οι αδελφοί Πολωνοί πρέπει να ζουν πάντοτε με την πίστη στο Θεό και την ελπίδα πως σύντομα τα οποιαδήποτε προβλήματα που τους απασχολούν θα βρουν την επίλυσή τους. Η καρδιά τους πρέπει να γεμίσει με αυτή τη πίστη που θα τους δίνει δύναμη και κουράγιο. Αυτό θα τους δίνει δύναμη για να συνεχίσουν τον πνευματικό τους αγώνα.  Έτσι θα συμβάλλουν στο κτίσιμο μιας Κοινωνίας Χριστού, γεμάτης αγάπης για τον κάθε άνθρωπο.  Δηλαδή δεν θα ζούμε μόνο για τον εαυτό μας, αλλά και για τον άλλο.  Θα το αισθανόμαστε αυτό σαν ανάγκη. Εύχομαι ο Πανάγαθος Θεός να ευλογεί και να προστατεύει το λαό της Πολωνίας και να του χαρίζει πάντοτε ειρήνη και ευημερία.