Magazine 'Nin' (Greek)

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ Α.Θ.Μ. ΤΟΥ ΠΑΠΑ & ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ & ΠΑΣΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ Κ.Κ. ΠΕΤΡΟΥ Ζ΄ ΣΤΗΝ  ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ NADJA ADREJEVIC ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ‘NIN

 

Ε. Πώς βλέπετε το τέλος της δεύτερης χιλιετίας και του αιώνος μας;

Α. Επειδή ‘οι λόγοις ενοχλούντες πολλοί εσμέν σήμερον, οι δε έργοις παιδεύοντες και παιδευόμενοι πάνυ εισίν ολίγοι’ κατά τον άγιο Μάξιμο τον ομολογητή θα καταθέσω την απάντησί μου στο επίκαιρο αυτό ερώτημα σας με λόγια  απλά  και σαφή. Προηγουμένως βέβαια θα ήθελα να επαινέσω και να ευλογήσω την προσπάθειά σας αυτή η οποία εύχομαι να έχη πολλούς αποδέκτες και να φέρει καρπούς πνευματικούς στο σώμα της κοινωνίας. Δεν επιθυμώ να δώσω  εν είδει ορισμού το πως προσωπικά βλέπω το τέλος της δεύτερης χιλιετίας και του αιώνα μας. Η στάση των χριστιανών απέναντι στην ιστορία δεν είναι στάση εξουσίας και κατάχρησης αλλά σχέση σταυρική και τότε αναστάσιμη. Είμαστε μέσα στην ιστορία όπως λέγει σύγχρονος στοχαστής αλλά και πέρα από την ιστορία και η ελπίδα μας βασίζεται στο γεγονός ότι οι προσδοκίες μας για το μέλλον του κόσμου και του ανθρώπου είναι μεγαλύτερες από τα δήθεν κατορθώματά μας. Η πιο ουσιαστική απάντησι  στο ερώτημά  σας αυτό θα μπορούσε να δοθή ως τοποθέτησι ότι τα όρια της ιστορίας, είναι αποπνικτικά, η αποτυχία της δεδομένη χωρίς την εσχατολογική της προοπτική, χωρίς την απαλλαγή της από την παλαιότητα της ματαιότητας ή από την ματαιότητα της παλαιότητας…Να δώση ο Θεός, στο λυκαυγές της τρίτης χιλιετίας, ο άνθρωπος, όπου γης, να αποκτήση την δυνατότητα να λυτρωθή από την απάτη του κενού και του μηδενός από  την οδύνη και την αιχμαλωσία του αλόγου και του παραλόγου και να οδηγηθή σταδιακά με την χάρι του εις την οριστική μεταμόρφωσί του ‘εις άνδρα τέλειον…’

 

Ε. Σε ποιά κατάσταση βρίσκεται η Ορθοδόξος Εκκλησία στο κατώφλι της τρίτης χιλιετίας;

Α. Θεωρώ ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία και η Θεολογία της, αγωνίζεται και  παλεύει μέσα στα ‘στήθη’ της κοινωνίας. Μεταφέρει με πνεύμα οντότητας και καταλλαγής το μήνυμα Εκείνου που ‘εις ενότητα πάντας εκάλεσε’. Η Ορθόδοξη Εκκλησία ενωμένη περισσότερο από ποτέ άλλοτε στο παρελθόν τόσο στον Αφρικανικό όσο και εις τον ευρύτερο χώρο άσκησης της επιρροής της πραγματοποιεί προσεκτικά και διακριτικά, σταθερά βήματα προσέγγισης ανθρώπων που πεινούν και διψούν για το Θεό και θέλουν να γευθούν τους καρπούς του Μηνύματος του Χριστού για περισσότερη ελευθερία, αλήθεια, πίστη και αγάπη.

 

Ε. Επί του θέματος αυτού, τι προετοιμάζει η Εκκλησία της Αλεξανδρείας για την επέτειο των 2000 χρόνμων του Χριστιανισμού;

Α. Το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας άρχισε τις εορταστικές εκδηλώσεις για τα 2000 χρόνια από τη Γέννηση του Χριστού, τον Νοέμβριο του 1999 όπου τελέσθηκε Πατριαρχική Θεία Λειτουργία με συμμετοχή όλων των Μητροπολιτών του Πατριαρχείου και του ποιμνίου μας της Αιγύπτου κι αντιπροσώπους ξένων δογμάτων, καθώς και με διάφορους ομιλητές. Επίσης το Πατριαρχείο μας συμμετέχει σε όλες τις θρησκευτικές εορταστικές εκδηλώσεις που γίνονται στις κατά τόπους Ορθόδοξες Εκκλησίες. Δι’ ημάς οι εορταστικές εκδηλώσεις θα κλείσουν τον Νοέμβριο του 2000 στο Πατριαρχείο μας στην Αίγυπτο όπου θα υπάρξουν ομιλίες και άλλες εκδηλώσεις με επίκεντρο πάντοτε την Πατριαρχική Θεία Λειτουργία . Σε όλες τις Μητροπόλεις της διικαιοδοσίας μας (δηλ. στην Αφρικανική Ήπειρο) άρχισαν εορταστικές εκδηλώσεις. Απόφαση δε της Συνόδου του Πατριαρχείου μας στα πλαίσια αυτών των εκδηλώσεων είναι να δόσουμε βαρύτητα στη συναντίληψη των πτωχών αδελφών μας.  

 

Ε. Πώς επιβιώνει η Ορθόδοξος Εκκλησία μέσα στο αραβικό περιβάλλον;

Α. Μέσα στον Αραβικό κόσμο ιδιαίτερα καταργείται κάθε αυτονόητο και καθιερωμένο σε αντίθεση με την ενδοελληνική πραγματικότητα. Έτσι μέσα στον Αραβικό χώρο η Εκκλησία επιβιώνει ειρηνικά και εν αγάπη μεταξύ των μελών της και με διάκριση ευθύνης απέναντι  στη θρησκευτική διαφορετικότητα του Ισλάμ.

 

Ε. Πόσους Άραβες Χριστιανούς έχει το δικό Σας Πατριαρχείο;

Α. Οι Αραβόφωνοι Ορθόδοξοι χριστιανοί αδελφοί μας, που αποτελούν το Αραβόφωνο ποίμνιο του Πατριαρχείου μας είναι και νοιώθουν παιδιά μας. Ανέρχονται εις είκοσι και πλέον χιλιάδες πιστών, με οργανωμένες κοινότητες, με Ιερούς Ναούς όπου διακονούν αραβόφωνοι κληρικοί και δίδουν τη δική τους μαρτυρία με συνέπεια πίστεως και ευθύνης.

 

Ε. Τι είδους σχέσεις έχει το Πατριαρεχείο Σας με τα υπόλοιπα κέντρα της Ορθοδοξίας, την Κωνσταντινούπολη, Αθήνα, Μόσχα, Ιεροσόλυμα, Βελγράδι …;

Α. Το Δευτερόθρονο Πατριαρχείο της Αλεξάνδρειας διατηρεί με όλα τα κέντρα της Ορθοδοξίας τις καλύτερες των αδελφικών σχέσεων αγάπης και τιμής.

 

Ε. Εντός της συνεργασίας μεταξύ των Ορθοδόξων και των Ρωμαιοκαθολικών, των Ορθοδόξων και των Διαμαρτυρομένων υπάρχει κάποιο νέο φαινόμενο στον ορίζοντα;  Τι είδους σχέσεις έχει το Πατριαρχείο Σας με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία;

Α. Ο διάλογος είναι ο πιό πρόσφορος και γόνιμος δρόμος επικοινωνίας. Μέσα στα πλαίσια των προκαθορισμένων συναντήσεων θεολογικού διαλόγου το καθ’ ημάς Πατριαρχείον δίδει την Μαρτυρία του και την παρουσία του με συγκεκριμένους Ιεράρχας, εγκρατείς θεολόγους που γνωρίζουν άριστα να δίδουν τον Ορθόδοξο θεολογικό λόγο με υπευθυνότητα και περισσή διακριτική σύνεση.

 

Ε. Στο ιεραποστολικό έργο της Εκκλησίας Σας δέχεσθε την βοήθεια από άλλες Εκκλησίες;  Πού εκτυπώνονται τα λειτουργικά βιβλία Σας και σε ποιά γλώσσα;

Α. Η Ιεραποστολή είναι μέσα στη φύση της Εκκλησίας. Αυτήν την ιεραποστολή ασκούμε κι εμείς ως Ορθόδοξο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας επόμενοι στα λόγια του Κυρίου ‘κηρύξατε το Ευαγγέλιον πάση τη κτίσει…’ Και για να γίνη αυτό το θαύμα του Ιεραποστολικού έργου χρειάζεται πολύ προσευχή και περίσκεψι, προκειμένου κάθε φορά να βρίσκωνται οι ψυχικά και πνευματικά προετοιμασμένοι ιεραπόστολοι που θα δώσουν την ψυχή τους γι’ αυτό το τεράστιο έργο του Ευαγγελισμού των ψυχών. Προς τούτο και για την ανεύρεσι καταλλήλων προσώπων με ζέοντα ιεραποστολικό ζήλο δεχόμεθα την βοήθεια των αδελφών Εκκλησιών Ελλάδος, Κύπρου και Φιλανδίας . Ο θερισμός πολύς οι εργάται ολίγοι, δίδει όμως ο Κύριος την ΄χαρι  του και το έργο της ιεραποστολής προχωρά με διακριτικά βήματα ευθύνης ‘ίνα ο λόγος του Θεού τρέχει και  δοξάζεται το Πανάγιον Όνομα Του εν τοις έθνεσιν’. Οι  ψυχές  των Αφρικανών αδελφών είναι πρόσφορες και έτοιμες να δεχθούν το λόγον της Αυτού αληθείας, σε μας  εναπόκειται η ευθύνη της σποράς….Τα λειτουργικά βιβλία μας εκτυπώνονται στις κατά τόπους Μητροπόλεις του Αλεξανδρινού Θρόνου και στην Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος. Γλώσσες εκτός της Ελληνικής είναι η Αγγλική, Γαλλική, Αραβική και αι τοπικαί διάλεκτοι των Αφρικανών πιστών μας.  

 

Ε. Η ελπίδα δεν πρέπει να χαθή ποτέ. Πιστεύω, Μακαριώτατε, ότι η σημερινοί χριστιανοί την έχουν.  Παρά ταύτα, πού στηρίζεται η ελπίδα Σας σ’ αυτό τον αιώνα που τελειώνει τόσο τραγικώς;

Α. Ο Χριστός ‘δεν ήρθε να προσθέσει μια νέα θρησκεία στις ήδη πολυάριθμες, αλλά να κτίσει την Εκκλησία ως το Σώμα του, καρπό δύο θαυμάτων της ενσαρκώσεως και της Πεντηκοστής. Η Εκκλησία είναι κάτι το εντελώς καινούργιο μέσα στον κόσμο, το εντελώς παράδοξο και μοναδικό που αποδεικνύεται σκάνδαλο και μωρία  για τις άλλες θρησκείες και για τον κόσμο. Είναι όμως δύναμη και σοφία, ως το παρατεινόμενο θαύμα του σταυρωθέντος και αναστάντος Χριστού. Ως διάκονοι και μάρτυρες της ‘εν Χριστώ ελευθερίας’ θα διαβαίνουμε πάντοτε ‘εν μέσω παγίδων πολλών’ ελπίζοντες και όχι μόνον, βέβαιοι όντες, ότι ο Χριστός εστίν η ελπίς ημών – και ‘η ελπίς ου καταισχύνει ότι η αγάπη του Θεού  εκκέχυται εν ταις καρδίαις ημών’ και ‘παν το γεγενημένον εκ του Θεού νικά τον κόσμον..’