Magazine 'Nemesis' (Greek)

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ Α.Θ.Μ. ΤΟΥ ΠΑΠΑ & ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ & ΠΑΣΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ Κ.Κ. ΠΕΤΡΟΥ Ζ΄ ΣΤΗΝ  ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ‘ΝΕΜΕΣΙΣ’

 

Ε. Ποιμαίνετε και διοικείτε μια Ήπειρο μεγάλη σε έκταση και πολυάριθμη σε ανθρώπους.  Ποια είναι η παρουσία της Ορθοδοξίας σήμερα σ’ αυτήν, δεδομένου ότι οι Έλληνες συνεχώς συρρικνώνονται;

 Α. Ευχαριστώ τον Άγιο μας Θεό, που η Χάρις Του με αξίωσε να είμαι ο Προκαθήμενος του Παλαιφάτου Πατριαρχείου της Αλεξανδρείας.  Το Πατριαρχείο της Αλεξανδρείας, όπως γνωρίζετε, ιδρύθηκε από τον Απόστολο και Ευαγγελιστή Μάρκο, τον αυτόπτη και μάρτυρα της ζωής και της ένδοξης Ανάστασης του Θεανθρώπου και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού.  Ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός  έχει διαδοθεί σ’ όλα τα μέρη της Μαύρης Ηπείρου, από την Αίγυπτο μέχρι τη Νότιο Αφρική, και από την Αιθιοπία μέχρι τη Δυτική Αφρική. Το Ορθόδοξο Πατριαρχείο της Αλεξάνδρειας, το έχω χαρακτηρίσει, και πολλές φορές το τονίζω αυτό, ότι είναι το Πατριαρχείο των φτωχών Λαών της γης.  Διακονεί τους Λαούς της Μαύρης Ηπείρου με πολλή αγάπη και ειλικρίνεια, χωρίς οπισθοβουλίες και υλιστικές εκμεταλλεύσεις.  Μαρτυρεί τον θείο λόγο στο συνάνθρωπό μας, άσχετα από το χρώμα, τη  γλώσσα ή τη φυλή του. Η παρουσία της Ορθοδοξίας στη Μαύρη Ήπειρο είναι ζωντανή, αλλά χρειάζεται δουλειά, και μάλιστα πολύ δουλειά.  Χρειαζόμεθα ικανά στελέχη, που να διακρίνονται για την πίστη προς το Θεό και την αγάπη τους στη διακονία προς τον συνάνθρωπό τους. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε, ότι η Ορθοδοξία, σαν Εκκλησία,  κινείται και πρέπει να κινείται με τις απαιτήσεις των καιρών κάθε εποχής.  Δεν είναι στατική. Δεν πρέπει να ζούμε μέσα στο γλυκύ όνειρο μιας ένδοξης παρελθοντολογίας, αλλά πρέπει να συνειδητοποιήσουμε τις ευθύνες μας απέναντι στο συνάνθρωπό μας και να προχωρούμε στην κατάκτηση του μέλλοντος. Εάν οι Έλληνες, εξ αιτίας διαφόρων αιτιών όπως πολιτικές αλλαγές, αύξηση της εγκληματικότητας, επαναπατρισμό κ.ά.π., συρρικνώνονται στις διάφορες Αφρικανικές Χώρες, αυτό δεν σημαίνει, ότι συμβαίνει το ίδιο και στην Ορθοδοξία.  Οι Λαοί στις Αφρικανικές Χώρες δέχονται με χαρά τα μηνύματα της Εκκλησίας μας, γιατί βλέπουν την ειλικρίνεια των προθέσεών μας. Βέβαια το βασικό μας πρόβλημα, σαν Εκκλησία, είναι η ανεύρεση κατάλληλων Κληρικών, που να διακατέχονται από ένθερμο ζήλο για την ιεραποστολή και να είναι έτοιμοι πάντοτε να θυσιάσουν τα πάντα. Το Αλεξανδρινό Πατριαρχείο λυπάται, όταν βλέπει τους Έλληνες να εγκαταλείπουν την ωραία Αφρικανική Ήπειρο, αλλά σέβεται και την ελεύθερη απόφασή τους.  Προσωπικά παροτρύνω τους Έλληνες να μην εγκαταλείπουν την Αφρική, γιατί αυτή η Ήπειρος εξ άλλου τους πρόσφερε τα υλικά τους αγαθά.  Η Ορθοδοξία όμως δεν είναι μόνο για τους Έλληνες.  Είναι δικαίωμα κάθε ανθρώπου να ασπασθεί, με την ελευθέρα του βούληση, την ορθότητα και την πληρότητα της Χριστιανικής μας Πίστεως.  Εμείς ούτε βιάζομε κανένα, ούτε προπαγανδίζομε.  Σε μας εφαρμόζονται τα λόγια του Κυρίου:  “Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν”, και βάσει αυτής της αρχής προχωρούμε αργά μεν, αλλά σταθερά. 

 

Ε. Έχει γραφεί, ότι μετά από την αδράνεια των προκατόχων Σας το μέλλον της Ορθοδοξίας θα ανθίσει στη Μαύρη Ήπειρο κατά τον 21ο αιώνα.  Αυτό σημαίνει, ότι μαύροι γίνονται Ορθόδοξοι και γιατί;

Α. α. Δεν είναι σωστό να εκφράσω κρίσεις, για το εάν οι προκάτοχοί Μου έδειξαν αδράνεια ή όχι.  Αυτή την κρίση θα την κάνει ο Άγιος μας Θεός στην Τελική Κρίση του κόσμου, όπου θα κρίνει τις πράξεις όλων των ανθρώπων, τις δικές Μου, τις δικές σας και του καθενός ξεχωριστά. Από τα έργα του εκάστοτε Πατριάρχου μπορεί κανείς να δει το έργο του.  Εγώ προσωπικά δεν κρίνω κανένα, αλλά περιορίζομαι στο να εξετάζω: ‘Τι μπορώ  να προσφέρω στην Εκκλησία του Χριστού’; Βλέπω πώς και προς τα που βαδίζομε. Εξετάζω, ποιο είναι το μέλλον μας, σαν Εκκλησία στην Αφρικανική Ήπειρο’. Ανάλογα, λοιπόν, με τις περιστάσεις παίρνω και τις απαραίτητες αποφάσεις. Αυτή τη στιγμή όμως δεν μπορώ, και ούτε θα ήθελα να  πω, ότι `κάνω καλά το έργο μου’, γιατί δεν είμαι εγώ ο κριτής των προσπαθειών Μου.  Ο Θεός θα κρίνει τις ενέργειές Μου.  Σαν Πατριάρχης έχω την ευθύνη της διακυβέρνησης της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Αφρική, και όσα χρόνια θα Μου χαρίσει ο Πανάγαθος Θεός, θα εργάζομαι ως ένας απλός και ταπεινός υπηρέτης στον Αμπελώνα Του για το καλό του συνανθρώπου μας, και διάκονος των Ιερών Μυστηρίων του Χριστού.  Η ιστορία στο κατάλληλο χρόνο θα κρίνει κι αυτή με τη σειρά της τα αποτελέσματα των ενεργειών μας.  Υπομονή λοιπόν.

 

β.  Ως προς το δεύτερο μέρος της ερώτησής σας, πιστεύω, ότι όλοι οι άνθρωποι, πρέπει να έχουν, να ελπίζουν και να ψάχνουν για οράματα και για ιδεολογίες.  Αυτό ούτε κακό είναι, ούτε υποτιμητικό.  Είναι ανθρώπινο.  Γιατί και εμείς, εγώ και σεις, είχαμε και έχομε κάποια οράματα και πιστεύομε σε ορισμένες ιδεολογίες, που θέλομε να πραγματοποιηθούν.  Εγώ σαν Κληρικός και εσείς σαν δημοσιογράφος.  Όλος ο κόσμος πρέπει να έχει τέτοιες επιδιώξεις, γιατί δεν θα ήτο φυσικό, εάν δεν είχαμε.  Αλίμονο! Το να αγκυλωθεί όμως κανείς στην Ορθοδοξία μόνον και μόνον για να “κουρνιάζετε” εξυπακούεται, ότι είναι εξ αρχής λάθος. Γιατί, η Ορθοδοξία σημαίνει αγώνας και όχι θαλπωρή.  Ο Ορθόδοξος Χριστιανός είναι, στην κυριολεξία της λέξης, ”στρατιώτης Χριστού”, αγωνιστής, παλαιστής.  Αγωνίζεται σ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του, καθημερινά και ακατάπαυστα. Στην Ορθοδοξία δεν υπάρχουν θρησκευτικές στιγμές. Ο χρόνος αγιάζεται με την ενάρετη ζωή του πιστού, που αγιάζεται από τη συμμετοχή του στη μυστηριακή  ζωή της Εκκλησίας, όπου λαμβάνει την αγιαστική  θεία Χάρη του Αγίου Πνεύματος μέσα από τα Ιερά μυστήρια του Θεού. Η Ορθοδοξία δεν είναι καλοπέραση, αλλά περικλείει αγώνες πνευματικούς, που στρέφονται κατά της αμαρτίας, των παθών και των αμαρτωλών ορέξεων. Ο Ορθόδοξος Χριστιανός αγωνίζεται σε καθημερινό επίπεδο ενάντια του παλαιού εαυτού του, και αναζητά μέσα από τη Χάρη του Θεού να βρει τον αναγεννημένο εν Χριστώ άνθρωπο, τον άνθρωπο της Χάριτος. Οι πνευματικά τεμπέληδες και οι θρησκευτικά αδιάφοροι άνθρωποι δεν έχουν θέση μέσα σ΄ένα τέτοιο περιβάλλον, όχι γιατί δεν μπορούν ή ότι η Εκκλησία δεν τους θέλει, αλλά διότι οι ίδιοι αποκόπτουν τον εαυτόν τους και δεν θέλουν να είναι  μέσα σ’ ένα τέτοιο χώρο.  Ο Θεός θέλει όλους τους ανθρώπους να σωθούν, αλλά όταν ο άνθρωπος δεν θέλει, τότε ο Θεός σέβεται την ελευθερία του.  Γι’ αυτό εκείνοι που αποσκιρτούν από την Ορθοδοξία είναι οι θρησκευτικά αδιάφοροι, κομπλεξικοί ή εκείνοι που αποβλέπουν σε υλικά συμφέροντα.  Δεν έζησαν οι ίδιοι ποτέ την πνευματικότητα της Ορθόδοξης Χριστιανικής ζωής, γι’ αυτό και την εγκαταλείπουν, την προδίδουν, χωρίς ειλικρινά συναισθήματα. Επομένως, λοιπόν, η Ορθοδοξία προσφέρεται σ’ όλους τους ανθρώπους.  Εναπομένει στον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά στο πώς θα βιώσει την Ορθοδοξία μέσα από την ζωή του.

 

Ε. Πώς αντιλαμβάνονται οι Αφρικανοί την Ορθοδοξία

Α. Οι Αφρικανοί βλέπουν την Ορθοδοξία με την απλότητα της ευγενικής τους ψυχής.  Είναι απλοί, αλλά πλούσιοι σε ειλικρινά συναισθήματα αγάπης και καλοσύνης.  Γι’ αυτό και όταν τους πλησιάζουν οι Ορθόδοξοι Κληρικοί, και όταν οι ίδιοι το θελήσουν, αποδέχονται χωρίς ενδοιασμούς την Πίστη των Αποστόλων.  Η Ορθοδοξία γι’ αυτούς είναι η γνήσια θρησκεία, που τους πλησιάζει και τους αγκαλιάζει, όχι γιατί ζητά κάτι απ’ αυτούς, αλλά διότι τους προσφέρει την Αλήθεια του Θεού.

 

Ε.  Οι Ιεραποστολές σε τι τους βοηθούν στην καθημερινή τους ζωή;

Α.  Ο σκοπός της Ορθόδοξης Ιεραποστολής του Πατριαρχείου της Αλεξανδρείας δεν αποβλέπει μόνον στη διάδοση του λόγου του Θεού στον Αφρικανό αδελφό μας, αλλά και στην προαγωγή και ανύψωσή του στον πολιτισμό της εποχής μας.  Ιδρύονται σχολεία και νοσοκομεία.  Διδάσκονται το πώς θα αναπτύξουν την κτηνοτροφία και το πώς θα καλλιεργήσουν συστηματικά τη γη τους, ούτως ώστε σιγά σιγά να ανεξαρτητοποιηθούν οικονομικά. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που το Πατριαρχείο μας έστειλε με υποτροφίες και σπούδασαν πλην της Θεολογίας και  διάφορες άλλες επιστήμες, όπως Ιατρική, Νομική, Φιλολογία κ.ά. Όλες οι προσπάθειες γίνονται, κάτω από την επίβλεψη του Πατριαρχείου μας, από εθελοντές: Έλληνες, Φιλανδούς κ.α. Απευθύνομε δε θερμή έκκληση σέ Κληρικούς, μοναχούς, μοναχές, ιατρούς, νοσοκόμες και σ’ όσους άλλους θα ήθελαν και μπορούν να συμβάλλουν στο έργο του εκχριστιανισμού των πτωχών Αφρικανών αδελφών μας να έρθουν και να λάβουν μέρος σ’ αυτό τον σκληρό, αλλά υπέροχο και ιερό αγώνα.

 

Ε. Πολλές φορές τα κράτη της Μαύρης Ηπείρου παρουσιάζονται στα ΜΜΕ να είναι αδύναμα να ανταποκριθούν στις ανάγκες του ανθρώπου.  Θα τολμούσατε να ισχυριστείτε πώς η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αφρικής είναι ένας από τους ισχυρούς θεσμούς, που απαλύνει τον πόνο των ανθρώπων, και πώς γίνεται αυτό;

Α.  Είναι αλήθεια, ότι τα περισσότερα αφρικανικά Κράτη  αντιμετωπίζουν μεγάλες οικονομικές δυσχέρειες.  Πολλοί συνάνθρωποί μας πεινούν και πεθαίνουν κυριολεκτικά από την πείνα.  Αυτό εξ άλλου το γνωρίζετε σαν δημοσιογράφος.  Δεν είναι άγνωστη η πτυχή της έλλειψης βασικών και στοιχειωδών τροφίμων.  Οι πολιτικές καταστάσεις που επικρατούν σε ορισμένα μάλιστα Κράτη επιτείνουν το πρόβλημα αυτό. Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν μπορεί να λύσει εξ ολοκλήρου το βασικό αυτό κοινωνικό πρόβλημα, αλλά προσπαθεί να το αντιμετωπίσει.  Δεν το παραγνωρίζει, αλλά προσπαθεί να  μορφώσει τους ιθαγενείς να εκμεταλλευτούν το δικό τους χώρο, τη δική τους γη, τη δική τους πατρίδα, ώστε να σταθούν στα πόδια τους.  Μέχρι τότε όμως σιωπηλά, χωρίς να τυμπανίζουμε το τι κάμνομε θα είμεθα ως Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο, όσο γίνεται στο πλευρό του πονεμένου και ταλαιπωρημένου συναθρώπου μας. Δεν πρέπει να περιμένομε από την Εκκλησία να λύσει μόνη της τα προβλήματα αυτά.  Η Εκκλησία τα αντιμετωπίζει, γιατί είναι πάντοτε στο πλευρό του ανθρώπου.  Ένας βασικός ρόλος της Εκκλησίας είναι να καλλιεργήσει στους πολιτικούς το πνεύμα της χριστιανικής σκέψης.  Οι ισχυροί όμως της γης, αυτοί που θέλουν να κυβερνούν τον κόσμο όλο, πρέπει να ξυπνήσουν και να πλησιάσουν τον άνθρωπο - πολίτη τους.  Οφείλουν να βαδίζουν σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, γιατί είναι και αυτοί μέλη της Εκκλησίας. Και αντί να κατασκευάζουν όπλα καταστροφής, ας χρησιμοποιήσουν τη δύναμή τους για την εξάλειψη της πείνας’  αντί να ξοδεύουν άσκοπα αναρίθμητα δισεκατομμύρια για διαστημικά προγράμματα, που δεν ωφελούν το κοινό, ας τα διαθέσουν σε έρευνες της ιατρικής επιστήμης, έργα που θα απαλύνουν τον ανθρώπινο πόνο.   Οι μεγάλες επιχειρήσεις, ας εγκαταλείψουν τα κολοσσιαία υλιστικά συμφέροντά τους και ας τείνουν χείρα βοηθείας. Η Ορθόδοξη Εκκλησία στην Αφρική εκεί που μπορεί, βοηθά σ’ αυτό τον τομέα.  Δεν είναι εύκολο το έργο της. Πιο εύκολο είναι να επικριθεί απ’ όλους. Θέλει την βοήθεια όλων και κυρίως εκείνων των παραγόντων που μπορούν να την βοηθήσουν.  Ο άνθρωπος για τον άνθρωπο.  Δεν γίνεται διαφορετικά.  Στις θεωρίες και στα λόγια όλοι είμεθα καλοί.  Στην πράξη τι γίνεται;

 

Ε.  Είναι γνωστή η ευαισθησία Σας για τα παιδιά της Αφρικής δεδομένου ότι πήγατε στη Μαύρη Ήπειρο - μετά την μετεκπαίδευσή Σας στο Δουβλίνο - και μείνατε μαζί με τους Αφρικανούς στις καλύβες 8 χρόνια.  Ποιο ήταν το κίνητρο που Σας κράτησε τόσο χρόνο κοντά τους;

Α.  Μα φυσικά η αγάπη μου προς το Θεό, τον άνθρωπό Του και την Εκκλησία Του. Ως προς τα παιδιά της Αφρικής.  Δεν περιορίζω την αγάπη μου σ’ αυτά μόνον.  Αγαπώ όλα τα παιδιά του κόσμου, είτε αυτά είναι Ελληνόπουλα ή Αφρικανόπουλα ή οποιασδήποτε άλλης Ηπείρου.  Δεν κάμνω και δεν πρέπει κανείς να κάμνει διακρίσεις.  Η αγάπη ενός Χριστιανού, πολύ περισσότερο Ενός Ποιμενάρχου, δεν έχει σύνορα, δεν περιορίζεται σε χρώμα, φυλή ή γλώσσα.  Τα παιδιά του κόσμου είναι παιδιά του Θεού και αποτελούν τον πολύτιμο εκείνο θησαυρό για τον οποίον θα ζητήσει ο Κύριος την ημέρα της Κρίσεως λόγο από τον καθένα μας.  Αλλοίμονο, λοιπόν, σ’ εκείνους που τα κακομεταχειρίζονται ή τα εκμεταλλεύονται ή τα εκβιάζουν για να ικανοποιήσουν τις άνομες και παράλογες επιθυμίες τους. Ο Κύριος μας έδειξε το πόσο ο ίδιος αγαπά τα παιδιά, και εκείνος που θα σκανδαλίσει ένα μικρό παιδί είναι προτιμότερο να κρεμάσει μυλόπετρα γύρω από τον λαιμό του και να καταποντισθεί στη θάλασσα (Ματθ. 18:6), παρά να αντιμετωπίσει την οργή της θείας Δικαιοσύνης.

 

Ε.  Θέλετε να μας περιγράψετε ποια είναι τα οράματα των παιδιών της Αφρικής;

Α.  Τι θα περίμενε κανείς να είναι τα οράματά τους.  Το όραμα όλων των παιδιών του κόσμου είναι το ίδιο, ένα καλύτερο αύριο.    Ούτε πλούτη ζητούν, ούτε μάταιες δόξες και πρόσκαιρες τιμές.  Οραματίζονται ένα αύριο χωρίς πολέμους και εμφύλιους κατασπαραγμούς.  Ένα αύριο χωρίς διχοστασίες και επαναστάσεις.  Ένα αύριο γεμάτο από αγάπη, ειρήνη και ομόνοια των Λαών της γης.  Θέλουν ένα αύριο ελπιδοφόρο.  Οραματίζονται ένα αύριο που θα τους ταξιδεύσει όχι στα κούφια σύννεφα του ουρανού ή τα αστέρια του Σύμπαντος, αλλά θα τους φέρει πιο κοντά στο συνάνθρωπό τους.  Αυτό είναι το αφρικανικό ορθόδοξο παιδικό όραμα.

 

Ε.  Θα διστάσετε να συνεχίζατε να χειροτονείτε ιθαγενείς της Μαύρης Ηπείρου;

Α.  Δεν δίστασα και δεν θα διστάσω να χειροτονώ ιθαγενείς που είναι κατά πάντα άξιοι του μεγίστου βαθμού της Ιερωσύνης.  Ποιος ο λόγος εξ άλλου να διστάσσω.  Οι Άγιοι Απόστολοι όπου πήγαιναν διάλεγαν τους πιό άξιους συνεργάτες των, τους χειροτονούσαν και τους καταστούσαν επισκόπους και πρεσβυτέρους “κατά πόλεις” (Τιτ. 1:5).  Το έργο του ευαγγελισμού κατ’ αυτό τον τρόπο συνεχιζόταν από ντόπιους, οι οποίοι είχαν και περισσότερη επιρροή στους συμπατριώτες τους παρά τους αγνώστους. Δεν πρέπει να έχομε αδικαιολόγητους φόβους.  Αρκεί να ενστερνιστούν τα νάματα της Ορθοδοξίας.  Αυτό έχει σημασία, να είναι σωστοί Ορθόδοξοι και να υπεραμύνονται της Ορθοδόξου Πίστεως. Η εκκλησιαστική μας ιστορία, εξ άλλου, μας διδάσκει, ότι οι Σέρβοι, οι Ρώσοι, οι Βούλγαροι έγιναν Ορθόδοξοι από ιθαγενείς Ιεραποστόλους, που ήσαν μαθητές μεγάλων Ελλήνων Πατέρων Ιεραποστόλων, όπως ο Κύριλλος και Μεθόδιος και τόσοι άλλοι. Ένας που φοβάται να ανοιχθεί, είναι καταδικασμένος στην απομόνωση και στον αφανισμό.  Το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο της Αλεξανδρείας δεν φοβείται, αλλά προσέχει.  Τα βήματα θα γίνονται γοργά με προσοχή και σύνεση.

 

Ε. Δεκατέσσερις μήνες από την άνοδο σας στο Θρόνο του 2ου στη τάξη Πατριαρχείου στον Ορθόδοξο κόσμο, όπως έχει γραφτεί και στον Τύπο, στο Πατριαρχείο φύσηξε αέρας ανανέωσης από τον λήθαργο που βρισκόταν.  Θα θέλατε να μας απαριθμήσετε ποιες πρωτοβουλίες αναλάβατε και άλλαξε αυτή η εικόνα;

Α.  H πρωταρχική Μου φροντίδα ήτο η στελέχωση του Πατριαρχείου και των Ιερών Μητροπόλεων με άξιους Κληρικούς, η εκλογή και η χειροτονία νέων Επισκόπων και η τοποθέτησή τους στις ανάλογες Επισκοπές. Η δεύτερη φροντίδα ήτο να επισκεφθώ και να βολιδοσκοπήσω τα προβλήματα και την πρόοδο κάθε Μητρόπολης.  Αυτή η προσωπική εμπειρία βοήθησε στο να αποφασίσω περί του πρακτέου.  Η τρίτη ήτο οι επίσημες επισκέψεις μου σε μερικές Ορθόδοξες Εκκλησίες, που αποσκοπούσαν στη σύσφιγξη των σχέσεων μεταξύ αυτών και του παλαιφάτου Πατριαρχείου της Αλεξανδρείας.  Τέλος δεν θα ήθελα να παραλείψω και την ενίσχυση της Ιεραποστολικής κίνησης στις Ιεραποστολικές λεγόμενες Μητροπόλεις.

(Συνέχεια της παραπάνω ερώτησης) … και τι θα κάνετε για το Πατριαρχείο στο μέλλον;

Α.  Πολλά είναι τα οράματα και οι επιδιώξεις Μου για το Πατριαρχείο του Αποστόλου Μάρκου.  Ήδη ξεκινήσαμε την ανακαίνιση του κτιρίου όπου στεγάζεται το Πατριαρχείο.  Σ’ αυτό στεγάζονται η Πατριαρχική Βιβλιοθήκη, το Μουσείο, τα Πατριαρχικά Γραφεία κ.ά.π.  Η Πατριαρχική Βιβλιοθήκη και το Μουσείο περιέχουν σπουδαία και αρχαιότατα κειμήλια, τα οποία χρειάζονται συντήρηση.  Εδώ χρειαζόμεθα την βοήθεια των ειδικών επιστημόνων για να σώσουμε αυτούς τους θησαυρούς του Πατριαρχείου μας. Βασικό μας πρόβλημα είναι η στελέχωση των ιερατικών θέσεων των διαφόρων Κοινοτήτων σ’ όλη την Αφρικανική γη.  Επιθυμία μας είναι να γίνονται Ιερείς από τους Έλληνες που διαμένουν σ’ αυτά τα Κράτη.  Δεν πρέπει οι Κοινότητες να περιμένουν πάντοτε να μας εφοδιάζει η Εκκλησία της Ελλάδας με Ιερείς. Έως πότε θα γίνεται αυτό.  Πρέπει οι Ιερείς να εμφυτεύουν την αγάπη και να ξυπνούν τον ιερό ζήλο μέσα στη ψυχή του νέου των ενοριών τους, ώστε μεγαλώνοντας να θέλει ο Έλληνας νέος της Αφρικής να γίνει Ιερέας.  Όπως αυτό συμβαίνει με την Ιερά Αρχιεπισκοπή της Αμερικής. Εύχομαι μόνον ο Θεός να Μου χαρίσει χρόνια για να μπορέσω να πραγματοποιήσω τα όνειρα αυτά. 

 

Ε. Ποιες θα είναι οι σχέσεις Σας με τα άλλα Πατριαρχεία και τις Αυτοκέφαλες Εκκλησίες;

Α. Οι σχέσεις Μου μ’ αυτές θα είναι σχέσεις ενότητας, αγάπης και καλής συνεργασίας στα θέματα που απασχολούν την Ορθοδοξία. 

 

Ε.  Βρισκόμαστε σε απόσταση αναπνοής από το 2000.  Χρονιά, που θα γιορταστεί η γέννηση του Θεανθρώπου.  Πώς σχεδιάζετε να συμμετάσχει το Πατριαρχείο Σας στον πανχριστιανικό αυτό εορτασμό;

Α. Ως τόπος εορτασμού των 2000 χρόνων της Ορθόδοξης Εκκλησίας ορίστηκε η πόλη Ιερουσαλήμ. Το Αλεξανδρινό Πατριαρχείο θα συμμετάσχει ενεργά στις εκδηλώσεις εορτασμού με την προσωπική συμμετοχή και παρουσία Εμού του ιδίου, των Αρχιερέων και Ιερέων του Θρόνου.  Ήδη εστείλαμε Πατριαρχική Εγκύκλιο διά της οποίας καλούμε όλους τους καλλιτέχνες να συμμετάσχουν με δικά τους έργα στην έκθεση ζωγραφικής μοντέρνας Τέχνης, που θα πραγματοποιηθεί τα Χριστούγεννα του 1999 στην Βηθλεέμ. Ζητήσαμε τη συμμετοχή των παιδιών των Ελληνικών Σχολείων στο διαγωνισμό έκθεσης, ποίησης και πεζογραφίας σε θέματα που αφορούν την γέννηση του Σωτήρα μας.  Συμμετέχουμε επίσης ενεργά στη συντονιστική Επιτροπή των εορτασμών καθώς και σ’ όλες τις υπο-επιτροπές εορατασμού.

 

Ε. Ποιά θα είναι η θέση Σας στην ήδη υπάρχουσα αντίθεση μεταξύ των Πατριαρχείων Αντιοχείας και Ιεροσολύμων για το θέμα της διαποίμανσης του Αραβόφωνου ποιμνίου;

Α. Το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας επιδιώκει την ομαλή και ορθή λύση των διαφόρων προβλημάτων που παρουσιάζονται μέσα στο χώρο της Εκκλησίας.  Επειδή η Εκκλησία ασχολείται με τον άνθρωπο, πάντοτε θα αντιμετωπίζει προβλήματα που απορρέουν από ανθρώπινη φύση.  Στα δύο Πρεσβυγενή Πατριαρχεία Αντιοχείας και Ιεροσολύμων θα συμπαρασταθούμε με πνεύμα αγάπης και κατανόησης, προ πάντων δε σεβασμού προς  τους αιωνίους θεσμούς της αυτονομίας των. Τα προβλήματά τους είναι και δικά μας προβλήματα, και οι δικές τους ανησυχίες είναι και δικές μας.  Η διαποίμανση των Αραβοφώνων Ορθοδόξων πρέπει να γίνεται βάσει των ανωτέρων αρχών.  Το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας π.χ. στις πρόσφατες εκλογές ανέδειξε με τη Χάρη του Παναγίου Πνεύματος Αραβόφωνα Μητροπολίτη, τον Ερμουπόλεως Γεώργιο.  Με αυτό τον τρόπο επιλύονται βασικά προβλήματα.

 

Ε. Θα προχωρήσετε σε Θεολογικό Διάλογο με τους Κόπτες της Αιγύπτου και σε τι πλαίσιο θα προσδιορίζατε τις μελλοντικές Σας σχέσεις;

Α.      Ο Θεολογικός Διάλογος είναι ανοικτός για όλους εκείνους που επιδιώκουν να ασπασθούν την Αλήθεια.  Η Ορθοδοξία δεν ψάχνει για να βρει την Αλήθεια, αλλά μαρτυρεί για την Αλήθεια που κατέχει από την Αποστολική εποχή.  Το Ορθόδοξο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, στο πέρασμα των αιώνων πέρασε κάτω από δύσκολες περιστάσεις και διωγμούς, κι όμως κράτησε ανόθευτη την Ορθοδοξία.  Και εμείς, σήμερα, στους Θεολογικούς Διαλόγους είτε με τους Κόπτες, είτε με άλλους ετερόδοξους χριστιανούς, θα μαρτυρούμε την ορθότητα των Διδαγμάτων της Πίστεώς μας, χωρίς να θυσιάζουμε την Αλήθεια προς χάρη κάποιας τυπικής αγάπης ή ψευδοένωσης.  Ο σκοπός των Διαλόγων είναι να φέρουν ως καρπό την αποδοχή της όλης Αλήθειας του Χριστιανικού πνεύματος.  Αυτό τον σκοπό θα επιδιώκουμε στο Διάλογο και στις σχέσεις μας, κάτω πάντοτε από το πνεύμα της ειλικρινούς αγάπης και σεβασμού.

 

Ε. Αμέσως μετά το Πάσχα θα επισκεφθείτε το πατριαρχείο Μόσχας.  Θα ήταν πολύ ελπιδοφόρο να περιμένουμε κάποια από κοινού πρωτοβουλία με τον Πατριάρχη Πασών των Ρωσιών κ. Αλέξιο για τα θέματα που απασχολούν την Ορθοδοξία σήμερα;

Α.      Τα δύο Πατριαρχεία, Αλεξανδρείας και Ρωσίας, είχαν και πάντοτε θα έχουν καλές σχέσεις.  Φυσικά σε θέματα που απασχολούν την Ορθοδοξία στο σύγχρονο κόσμο όχι μόνον τα δύο Πατριαρχεία, αλλά και όλα τα υπόλοιπα Ορθόδοξα Πατριαρχεία και Αυτοκέφαλες Εκκλησίες, από κοινού θα αντιμετωπίσουν τα ζητήματα που απασχολούν τον άνθρωπο της εποχής μας.  Δεν μπορεί και δεν γίνεται να αδιαφορήσουμε για τα προβλήματα της Ορθοδοξίας.  Η συνάντησή Μου με τον Πατριάρχη Μόσχας και πάσης Ρωσίας κ. Αλέξιο δεν είναι μια τυπική, αλλά επιδιώκουμε μιά ουσιαστική συνάντηση, που θα φέρει καρποφόρα αποτελέσματα προς το συμφέρον όλης της Ορθοδοξίας.

 

Ε. Θα στοχεύατε ως Δεύτερος τη τάξη Πατριάρχης να διαδραματίζατε πρωταγωνιστικό ρόλο σε θέματα θεολογικά, κοινωνικά και συμφιλιωτικά μέσα στον χώρο της οικουμενικής Ορθοδοξίας;

Α.      Η θέση Μου ως Πατριάρχη του Δευτερόθρονου Πατριαρχείου της Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής, ως και ο προσωπικός Μου χαρακτήρας μου επιβάλλουν την ανάληψη πρωταγωνιστικού ρόλου σ’ όλους τους τομείς της Ορθόδοξης μας Εκκλησίας, που δεν περιορίζονται σε θέματα Θεολογικά,  αλλά και σε θέματα κοινωνικά που αγγίζουν όλες τις πτυχές της ανθρώπινης ζωής και ύπαρξης. Η καρδιά μου πλημμυρίζει από πόνο και λύπη, όταν ακούμε πολέμους, επαναστάσεις, εμφυλίους σπαραγμούς και ακαταστασίες πολιτικές, που βλάπτουν γενικά τον άνθρωπο.  Η φωνή της Ορθόδοξης Εκκλησίας, η φωνή του Πατριάρχη Αλεξανδρείας θα είναι φωνή βροντερή, που θα φωνάζει: “Ειρήνη και Αγάπη”. Στον κόσμο αυτόν έχομε πολλά να πραγματοποιήσουμε όλοι οι Λαοί, και ιδίως οι Ορθόδοξοι Λαοί της Οικουμένης.  Πρέπει να βλέπουμε προς το μέλλον, να στοχεύουμε για το μέλλον και να επιβληθούμε στο μέλλον με τις Χριστιανικές Αρχές του Χριστού.  Η ενότητα της Πίστης, τα κοινωνικά προβλήματα και η ειρήνη στον κόσμο εξαρτώνται από την δική μας στάση, συμπεριφορά και βίωση των Διδαγμάτων του Χριστού. Εάν υπάρχουν πόλεμοι, εάν επαναστατούν οι Λαοί, εάν υπάρχει δυστυχία στον κόσμο δεν φταίει ο Χριστός ή ο Χριστιανισμός, αλλά ο ίδιος ο άνθρωπος που δεν θέλησε να εφαρμόσει και να βιώσει την Ορθοδοξία μέσα στην προσωπική του ζωή. Στο χώρο της Ορθόδοξης σκέψης θα μπορέσει ο άνθρωπος να βρεί όλες τις λύσεις στα κοινωνικά του προβλήματα, αρκεί να τις ενστερνιστεί ο ίδιος και να του γίνονται καθημερινά βιώματα.  Το λέγω αυτό, γιατί η Ορθοδοξία δεν είναι Φιλοσοφία, αλλά είναι Ζωή.  Πράξη και Θεωρία.  Όταν βιώνουμε το πνεύμα της Ορθοδοξίας, τότε λύνονται πολλά προβλήματα της ζωής.

 

Ε.  Πώς σκέπτεστε να αξιοποιήσετε το μετόχι του Πατριαρχείου Σας στην Αθήνα;

Α. Πρώτα, ας περιέλθει σε μας, διότι, όπως γνωρίζετε βρισκόμαστε στα δικαστήρια με την σημερινή διοικητική κατάσταση της Κατηχητικής Σχολής του Μετοχίου.  Θα βαδίσουμε σύμφωνα με την διαθήκη του αειμνήστου Νευροκοπίου Γεωργίου.

 

Ε. Είναι γνωστή η ευαισθησία Σας και οι ανησυχίες Σας για τον πολιτισμό.  Είναι γεγονός ότι η περίφημη Βιβλιοθήκη της Αλεξανδρείας ξαναγεννιέται.  Πώς θα γίνει αυτό, δεδομένου ότι είσαστε Πρόεδρος της Επιτροπής;

Α. Απ’ ότι γνωρίζομε η Βιβλιοθήκη της Αλεξανδρείας ξανακτίζεται με σκοπό να επανεύρει την παλαιά της δόξα μαζεύοντας στο χώρο της βιβλία απ’ όλο τον κόσμο και κυρίως παλαιές εκδόσεις. Είμαι Πρόεδρος σε μιά Επιτροπή στην Ελλάδα που συμπαρίσταται στο έργο της Βιβλιοθήκης.

 

Ε. Πρόσφατα ο Πλανητάρχης Κλίντον επισκέφθηκε τις Χώρες της Αφρικής και όπως σχολίασε ο Τύπος χορήγησε στους λαούς ψίχουλα.  Αν τον συναντούσατε τι θα του ζητούσατε συγκεκριμένα για τους Αφρικανούς;

Α. Θα του έλεγα να συμβάλλει στο να εκλείψει εξ ολοκλήρου η πείνα και η δίψα, και να βασιλέψει η υγεία και η ειρήνη όχι μόνο στην Αφρική, αλλά σ’ όλο τον κόσμο.

 

Ε. Είναι γνωστό ότι κατάγεστε από τα κατεχόμενα της Κύπρου.  Θα μπορούσατε να αναλάβετε μια Διεθνή Θρησκευτική Σταυροφορία προς ενημέρωση όλων των Χριστιανών Θρησκευτικών Ηγετών, αλλά και των πολιτικών Ηγετών για το συνεχιζόμενο έγκλημα της Τουρκικής κατοχής της Κύπρου, για την παράφορη καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για την αδιαφορία των ψηφισμάτων του ΟΗΕ από την Κυβέρνηση του “ψευδοκράτους” και τέλος για τις απαράδεκτες απειλές της Τουρκίας εναντίον της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδος;

Α.  Ως Κύπριος, και μάλιστα ως πρόσφυγας Κύπριος,  θλίβομαι που για 24 τώρα χρόνια το 40% της Κύπρου είναι στα χέρια του Τούρκου κατακτητή.  Ως Προκαθήμενος της Αλεξανδρινής Εκκλησίας κάνω το καθήκον μου απέναντι της Κύπρου, διότι, όπου κι αν βρίσκομαι μιλώ για τα προβλήματά της.  Καλώ τους ιθύνοντες των Κρατών και τους Λαούς της γης να συμβάλλουν στην επίλυση του προβλήματός της.  Είναι χρέος κάθε ανθρώπου, να υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και την εδαφική ακεραιότητα της Πατρίδας του.  Οφείλομε να ζούμε ειρηνικά και με σεβασμό ο ένας προς τον άλλο. Είναι εντολή του Χριστού μας, ο οποίος καλεί όλους μας να αγαπάμε αλλήλους.

 

Ε. Τι μήνυμα έχετε να στείλετε στους Έλληνες και Κύπριους και γενικά τους πολίτες του κόσμου μέσω των σελίδων του “ΝΕΜΕΣΙΣ”;

Α. Οι αδελφοί Κύπριοι πρέπει να ζουν πάντοτε με την πίστη στο Θεό και την ελπίδα ότι σύντομα το πρόβλημα τους θα βρεί την επίλυσή του μέσα στα πλαίσια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.  Η πίστη αυτή θα τους δίδει δύναμη και κουράγιο μέχρις ότου θά έρθει η ημέρα εκείνη, που θα κτυπήσουν χαρμόσυνα οι καμπάνες του Αποστόλου Ανδρέα στη Καρπασία και του Αγίου Μάμαντος στου Μόρφου και σ’ όλες τις κατεχόμενες πόλεις και χωριά της Κύπρου. Στους δε πολίτες όλου του κόσμου, ότι πρέπει να γεμίσουν με πίστη στο Θεό.  Τούτο θα τους δίνει δύναμη για να συνεχίσουν το πνευματικό τους αγώνα.  Έτσι θα συμβάλλουν στο κτίσιμο μιάς Κοινωνίας Χριστού, γεμάτης αγάπης για τον κάθε άνθρωπο.  Δηλαδή δεν θα ζούμε μόνο για τον εαυτό μας, αλλά και για τον άλλο.  Θα το αισθανόμαστε αυτό σαν ανάγκη.